Edward Edmund Nowak, ur. 16 XI 1950 w Krakowie. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki w zakresie elektroenergetyki (1979).

1969-1985 specjalista ds. inwestycji w Hucie im. Lenina w Krakowie. 1971-1981 członek PZPR.

W VIII 1980 członek KS Wydziału Walcowni Zgniatacz HiL, we IX 1980 współzałożyciel „S” w kombinacie, członek Komitetu Robotniczego Hutników. Od 17 III 1981 przedstawiciel HiL w Sieci Organizacji Zakładowych „S”, praca nad programem gospodarczym kraju dla „S” oraz nad projektem tzw. Przedsiębiorstwa Społecznego, stanowiącego alternatywę wobec rządowych projektów zarządzania przedsiębiorstwami. W 1981 współtwórca (z Mirosławem Dzielskim doradcą KRH) ruchu spółdzielczego, m.in. Spółdzielni Mieszkaniowej organizowanej przez KRH, jako niezależnej inicjatywy związkowej oraz Uniwersytetu Demokracji – niezależnej inicjatywy oświatowej. Od 29 V 1981 przewodniczący Komitetu Założycielskiego Samorządu Pracowniczego Huty (koordynowanie działań przy tworzeniu rad pracowniczych, inspirowanie działań na rzecz samorządności, czuwanie nad wdrażaniem reformy gospodarczej). W VII 1981 delegat na I WZD RM w Tarnowie, delegat na I KZD.

13-16 XII 1981 członek KS HiL, po pacyfikacji strajku w ukryciu. 16 XII 1981 SB pomyłkowo zatrzymała i internowała inną osobę o tym samym nazwisku i imieniu. 13 I 1982 zatrzymany i aresztowany, 25 II 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie za zorganizowanie wraz z innymi strajku w HiL na 3,5 roku więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych; zwolniony z pracy w HiL, osadzony w AŚ w Krakowie, nast. w ZK w Raciborzu, Strzelcach Opolskich, Wrocławiu i Strzelinie; zwolniony 8 VIII 1983 na mocy amnestii; w VIII 1983 przyjęty do pracy w HiL (na inne stanowisko, na innym wydziale, na gorszych warunkach). Autor pierwszego projektu Statusu Więźnia Politycznego. Doradca TKRH. W III 1984 współtwórca Towarzystwa Pomocy Więzionym (niesienie pomocy osobom uwięzionym i ich rodzinom oraz pomoc po ich uwolnieniu). 7 XI 1984 współtwórca Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka „Przeciw Przemocy”. 3 V 1985 – 3 VII 1985 aresztowany za udział w uroczystościach 3 Maja w Krakowie; zwolniony z pracy w HiL. Ponadto: inwigilowany, wielokrotnie zwalniany z pracy, zatrzymywany, przesłuchiwany, rewizje w mieszkaniu. 1985-1986 starszy specjalista w Przedsiębiorstwie Realizacji Inwestycji Przemysłu Ceramiki Budowlanej CERPRI, 1986-1988 kierownik zakładu w Przedsiębiorstwie Zagranicznym ARTCO w Brzeziu. Od 23 X 1986 członek jawnej KRH. 26 IV – 4 V 1988 uczestnik i rzecznik prasowy strajku w HiL (z Grzegorzem Surdym).

1989-1991 w Krakowskim KO „S”; poseł na Sejm z listy KO „S”, członek Komisji Nadzwyczajnej ds. Pakietu Reform Gospodarczych oraz Komisji Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. W 1989 współtwórca Krakowskiej Fundacji Komunikacji Społecznej. Od 1989 członek Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego. 1989-1994 inicjator reaktywowania Izby Przemysłowo-Handlowej w Krakowie (pierwsza reaktywowana Izba w Polsce), jej prezydent; członek Krajowej Izby Gospodarczej. 1990-1991 wiceprezydent Krakowa. 1992-1993 podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, opracował Założenia Polityki Przemysłowej Polski, przyjęte przez rząd Hanny Suchockiej, prowadził restrukturyzację Regionu Wałbrzyskiego. Ponadto od 1992 kierował opracowaniem wielu programów sektorowych, w tym dot. przemysłu stoczniowego, farmacji, ciężkiej chemii; opracował założenia polityki motoryzacyjnej Polski; negocjował inwestycje koncernu General Motors i Volkswagen w Polsce oraz inne w różnych sektorach; zainicjował tworzenie przez Ministra Gospodarki tzw. Raportów o Stanie Gospodarki Polski; przewodniczący Rządowej Komisji ds. Kopalni Soli w Wieliczce (opracowała program ratowania). 1993-1995 doradca ministra i podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, opracował koncepcję tworzenia w Polsce Parków Przemysłowych, nast. na ich podstawie ustawę o Specjalnych Strefach Ekonomicznych, opracował plan i doprowadził do powstania SSE Euro Park w Mielcu. 1995-1996 prezes Zarządu w Mielec Centrum Sp. z o.o. w Mielcu. 1996-1998 dyrektor ds. marketingu i rozwoju w Zakładach Samochodowych Jelcz S.A. w Jelczu-Laskowicach. 1998-1999 prezes Zarządu w Zasada S.A. w Warszawie. 1999-2000 dyrektor Centrum Technicznego w Krakowie w DELPHI AS Poland Sp. z o.o. w Warszawie. 2000-2001 podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, opracował Program Restrukturyzacji Hutnictwa, w tym konsolidację hut w koncern Polskie Huty Stali oraz Ustawę o restrukturyzacji hutnictwa. 2001-2002 wiceprezes Zarządu ds. strategii i rozwoju w Hucie im. Tadeusza Sendzimira w Krakowie. 2003-2006 w firmie Restrukturyzacja Sp. z o.o., właściciel i prezes. W 2006 członek Zarządu w Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. w Warszawie. 2007-2008 własna działalność gospodarcza w Restrukturyzacja-Edward E. Nowak. Od 2008 prezes zarządu – dyrektor naczelny w Bumar Sp. z o.o. w Warszawie. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (1978), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house