Jan Leszek Franczyk, ur. 24 VI 1956 w Krakowie. Absolwent psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1983), w 2004 doktorat w Papieskiej Akademii Teologicznej.

Od 1977 uczestnik, organizator niezależnych demonstracji; 1977-1980 członek SKS; 1977-1989 kolporter wydawnictw niezależnych, nast. podziemnych; 1979-1980 współzałożyciel, członek Chrześcijańskiej Wspólnoty Ludzi Pracy; 1979-1981 współorganizator Wydawnictwa Krzyża Nowohuckiego; w 1979 współzałożyciel, redaktor nacz. miesięcznika „Krzyż Nowohucki”; 26-31 VIII 1980 uczestnik głodówki solidarnościowej ze strajkującym Wybrzeżem w kościele Matki Bożej Królowej Polski w Krakowie-Bieńczycach. Kilkakrotnie przesłuchiwany, zatrzymywany na 48 godz., odmowa uzyskania paszportu. 1980-1981 członek KIK.

Od IX 1980 w „S”, 1980-1981 pracownik Sekcji Informacji w MKZ/ZR Małopolska, redaktor „Gońca Małopolskiego”. 12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Nowym Wiśniczu, Załężu k. Rzeszowa, 8 VII 1982 zwolniony. 1983-1989 psycholog w Ośr. Opiekuna Społecznego. 1984-1988 współzałożyciel Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego im. kard. Stefana Wyszyńskiego przy parafii św. Maksymiliana Kolbe w Krakowie-Mistrzejowicach, pełnił funkcję rektora, wykładowca. 1985-1992 pracownik Zakładu Psychologii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W 1986 organizator wystawy pt. „Nowa Huta. Miasto Krzyża i pracy” w Krakowie-Mistrzejowicach.

Od 1989 w Polskim Towarzystwie Psychologicznym. W 1990 przewodniczący Partii Republikańskiej. 1990-1993 kierownik działu religijnego dziennika „Czas Krakowski”, od 1991 redaktor nacz. „Głosu - Tygodnika Nowohuckiego”, 1992-1994 dyr. i pełnomocnik likwidatora TVP Kraków. Radny Miasta Krakowa: 1994-1998 z listy KW Twoje Miasto, 1998-2002 z listy KW AWS, 2006-2010 z listy KW PiS. 1997-2003 w SKL, członek władz wojewódzkich i Prezydium SKL. Od 2004 wykładowca w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum, od 2006 w Akademii Pedagogicznej (od 2008 Uniwersytet Pedagogiczny). W 2005 w grupie inicjatywnej „Ujawnić prawdę”. Autor „Chrześcijanin partyjny czyli katolik w PZPR” (1981), „Przykazania” (1981), „Na fundamencie krzyża. Kościół katolicki w Nowej Hucie w latach 1949-1989” (2004), „Encyklopedia Nowej Huty” (współautor, 2006), „Brama śmierci. Pytania o sprawy ostateczne” (2007), a także wielu artykułów naukowych i recenzji. Laureat nagrody Polcul Foundation za współpracę polsko-litewską (1991), wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001).

Maria Terlecka, Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house