Jan Strama, ur. w 1924, zm. 18 VI 2007 w Zakopanem.

W czasie okupacji współpracował z partyzantką antyhitlerowską, po wojnie z podziemiem antykomunistycznym w Gorcach. Członek mikołajczykowskiego PSL. Przymusowo wcielony do KBW, uciekł z jednostki, ukrywał się przed UB na Ziemiach Zachodnich; na Podhale mógł wrócić dopiero po śmierci Stalina. Do 1967 zatrudniony w PKS Zakopane, później jako taksówkarz.

Od jesieni 1980 w „S”, od 13 X 1980 członek Komitetu Założycielskiego Zarządu Krajowych Niezależnych Samorządnych Związków Kierowców Taksówkarzy; uczestnik prac Komisji Miejskiej „S” w Zakopanem. Od 1982 współpracownik Tajnej Miejskiej Komisji „S” w Zakopanem; organizator (z Barbarą Kojer) pobytu na Podhalu rodzin więźniów politycznych i osób internowanych, transportów z pomocą i darami dla rodzin osób represjonowanych, ukrywał w swoim domu działaczy z innych stron Polski; organizator wyjazdów, m.in. do Krakowa-Mistrzejowic, na Msze za Ojczyznę, uroczystości 3 V i 11 XI, Pielgrzymek Świata Pracy na Jasną Górę, w 1984 (z Bernadettą Łukowicz) inicjator Mszy za Ojczyznę w kościele oo. Bernardynów na Bystrem (z czasem centrum solidarnościowego duszpasterstwa), od 1985 inicjator wyjazdów do Warszawy na Msze za Ojczyznę w rocznicę śmierci ks. Jerzego Popiełuszki i w dniu jego imienin; od I 1986 współpracownik podziemnego „Biuletynu Podhalańskiego”, udostępniał pomieszczenie na druk, przewoził taksówką sprzęt, materiały poligraficzne, wydrukowany nakład; od 1988 uczestnik zainicjowanej przez ks. Szczepana Gacka z parafii na Chramcówkach akcji przerzutu książek religijnych na Słowację.

Od I 1989 członek jawnego Tymczasowego Międzyzakładowego Komitetu „S” w Zakopanem, od V 1989 członek Prezydium TMK „S” odpowiedzialny za pracę sekcji kontaktów z Kościołem; od IV 1989 członek Grupy Roboczej KO „S” w Zakopanem.

Ewa Zając

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house