Roman Kosiba, ur. 22 III 1953 w Gorlicach (woj. małopolskie). Ukończył ZSZ w Gorlicach (1963).

1971-1984 tokarz w Fabryce Maszyn i Sprzętu Wiertniczego Glinik w Gorlicach (w 1973 zmiana nazwy na Fabryka Maszyn Wiertniczych i Górniczych Glinik). Od 1967 w OSP w Libuszy, kolejno strażak, dowódca sekcji, naczelnik, a od 2004 prezes. W latach 70. i 80. zajmował czołowe miejsca w zawodach strażackich (również na szczeblu wojewódzkim). Podczas nauki w ZSZ obniżono mu zachowanie za niechęć do noszenia czerwonych sztandarów podczas 1 maja.

W VII 1980 współorganizator godzinnego strajku ostrzegawczego w FMWiG (poparcie strajkujących w Świdniku i Lublinie). W VIII 1980 współorganizator jednodniowego strajku okupacyjnego w FMWiG, członek KS na Wydziale Rotacyjnym (solidaryzowanie się ze strajkującymi w kraju, wysuwanie własnych postulatów). W 1980 wiceprzewodniczący Komitetu Założycielskiego NSZZ na Wydziale Rotacyjnym, nast. od wyborów 2 II 1981 do 13 XII 1981 wiceprzewodniczący Komisji Wydziałowej „S” tamże oraz członek KZ „S” przy FMWiG Glinik. 1980-1981 organizował i zakładał struktury NSZZ RI „S” w gminie Gorlice; 1980-1984 członek Zarządu Gminnego. Od 1980 kolporter na terenie zakładu i Gorlic pism i publikacji wydawnictw niezależnych, m.in. „Gońca Małopolskiego”, zaopatrując się w siedzibie „S” w Krakowie. W 1980 założył bibliotekę wydawnictw niezależnych działającą do 1984; mieściła się w domu i w Domu Strażaka w Libuszy. W II 1981 współorganizator wiecu o odwołanie dyrektora zakładu za nadużycia i niekompetencję, 17 V 1981 uczestnik Białego Marszu w Krakowie po zamachu na Jana Pawła II. 14-15 XII 1981 uczestnik strajku w FMWiG przeciwko internowaniu działaczy „S” z Glinika. XII 1981 – III 1984 działacz podziemnych struktur „S”; blisko współpracował z Romanem Stawiarskim, Markiem Bugno, Józefem Sandeckim, Wojciechem Klesykiem, Jakubem Dylągiem, Janem Muchą. 1981-1984 działał w grupie pomagającej aresztowanym; zbierał składki na działalność związkową i pomoc represjonowanym. Prowadził akcje ulotkowe i plakatowe, malował hasła antyreżimowe na murach, agitował politycznie strażaków w Libuszy. 1982-1984 uczestnik działalności związanej z drukowaniem i rozprowadzaniem „Wolnego Górnika” (wraz ze Stanisławem Dudkiem, Romanem Stawiarskim, Markiem Bugno, Janem Muchą). Kolporter pism podziemnych: „Solidarności Glinika”, „Wolnego Górnika”, „Hutnika”, „Tygodnika Mazowsze” oraz twórczości Aleksandra Sołżenicyna, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Władysława Pobóg-Malinowskiego, zaopatrując się m.in. u Tadeusza Kroka i ks. Kazimierza Jancarza w Mistrzejowicach; publikacje rozprowadzał na terenie FMWiG Glinik, Gorlic i okolic, Libuszy, zakładów pracy w Sanoku, Krośnie, wśród znajomych i rodziny. 1982-1989 uczestnik mszy za Ojczyznę; 1984-1989 w Duszpasterstwie Ludzi Pracy. Zatrzymany 6 III 1984, aresztowany od 8 III za nielegalną działalność wydawniczą; przetrzymywany na komendzie MO w Gorlicach, na posterunku SOK w Nowym Sączu, nast. w AŚ w Nowym Sączu, Krośnie i ponownie w Nowym Sączu. W III 1984 dokonano przeszukania domu (przed zatrzymaniem, w II 1984, przeszukano miejsce pracy); w III 1984, podczas przesłuchań, grożono mu pobiciem; w VI 1984 zwolniony z pracy; podczas przetrzymywania uniemożliwiano dostarczanie paczek z żywnością i odzieżą, przez kilka miesięcy brak widzeń z rodziną; 21 VII 1984 zwolniony na podstawie amnestii. 1984-1985 bezrobotny, na utrzymaniu rodziny (otrzymywał również pomoc materialną ze strony Kościoła). 1984-1989 ok. 10 razy wzywany na przesłuchania i rozmowy prewencyjne, zwłaszcza przed rocznicami. Od 1985 magazynier w Przedsiębiorstwie Poszukiwań Nafty i Gazu w Jaśle (w 1996 zmiana nazwy na Poszukiwania Nafty i Gazu Jasło Sp. z o.o.). Do 1989 brak możliwości zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami.

Od 1989 w reaktywowanej „S” (od 1998 przewodniczący Komisji Oddziałowej w Magazynie Głównym w Libuszy, od 2006 członek Zakładowej Komisji Rewizyjnej). 1989-1991 w KO „S” w Bieczu, od 1990 przewodniczący; przed wyborami 4 VI 1989 prowadził akcje ulotkowe i plakatowania; podczas wyborów wiceprzewodniczący komisji wyborczej w Bieczu. 1990-1994 radny Miasta i Gminy Biecz; zasiadał w Komisji Prawa i Porządku Publicznego. Uhonorowany Odznaką Wzorowy Strażak (1980) oraz Brązowym, Srebrnym i Złotym (1998) Medalem za Zasługi dla Pożarnictwa.

Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house