Stanisław Elmer, ur. 1 I 1939 w Sompolnie (woj. wielkopolskie), zm. 12 III 2007 w Krakowie. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1963).

1961-1964 współpracował z redakcją „Tempa” w Krakowie. W 1962 laureat konkursu poetyckiego zorganizowanego przez krakowskie „Życie Literackie”. 1963-1964 nauczyciel j. polskiego w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Jaśle, 1964-1976 nauczyciel j. polskiego w Technikum Mechanicznym w Gorlicach, 1973-1984 redaktor naczelny „Głosu Glinika”, nast. pracownik działu gospodarki mieszkaniowej w Fabryce Maszyn Wiertniczych i Górniczych Glinik w Gorlicach. 1973-1982 w PZPR; wydalony z partii za interwencję w obronie internowanych oraz, że jako dziennikarz od VIII 1980 nie bronił zdecydowanie linii partii.

W „S” od IX 1980; redaktor „Głosu Glinika”, relacjonował wydarzenia polityczne i związkowe (powstawanie „S”), szeroko przedstawiał idee „S” i problemy społeczne. W XI 1981 w pierwszej turze wybrany do Rady Pracowniczej FMWiG Glinik. 13 XII 1981 podjął interwencję na Komendzie MO w sprawie internowanych na terenie Gorlic. 14-15 XII 1981 organizator i uczestnik strajku w FMWiG Glinik przeciwko internowaniu działaczy „S” z Glinika. Po XII 1981 w podziemnych strukturach „S”; organizator pomocy dla osób internowanych i ich rodzin. Od 1982 organizator działalności wydawniczej: redagował „Wolnego Górnika”, współpracował przy redagowaniu i korekcie stylistycznej drukowanych wydawnictw na terenie Glinika i Gorlic, m.in. „Solidarności Glinika”. Współdziałał z wydawcami „Janosika” z Nowego Targu. Najbliżsi współpracownicy: Stanisław Jarek, Stanisław Dudek, Marek Bugno, Dorota Mucha, Tadeusz Krok, Roman Kosiba, Bogumiła Gurba, Roman Stawiarski, Walerian Woźniak, Józef Niemiec, Mieczysław Dyląg. Kolportował „Wolnego Górnika” i „Janosika”. 12 III 1984 zatrzymany, nast. aresztowany (14 III) za działalność w podziemnej „S” („…uczestniczył w drukowaniu oraz kolportowaniu ulotek o treści mogącej wyrządzić poważną szkodę interesom Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”). Przetrzymywany w AŚ w Nowym Sączu i Krośnie. 20 VI 1984 zwolniony z pracy w FMWiG Glinik z zakazem ponownego zatrudnienia. 25 VII 1984 uwolniony na mocy amnestii. 1984-1989 utrzymywał się z prac dorywczych; otrzymywał odmowne decyzje Kuratorium Oświaty co do możliwości zatrudnienia w zawodzie nauczyciela, uniemożliwiano mu podjęcie jakiejkolwiek pracy, np. w VIII 1984 zatrudniony Zakładach Drzewnych Forest w Gorlicach jako tapicer-chałupnik, następnego dnia zwolniony, gdy o jego zatrudnieniu dowiedzieli się dyrektor i sekretarz POP. 1984-1989 inwigilowany wraz z rodziną. Ponadto przesłuchiwany w Gorlicach i Nowym Sączu, najścia funkcjonariuszy SB, rozmowy ostrzegawcze, zastraszanie, nakłanianie do wyjazdu za granicę z rodziną bez możliwości powrotu. 1985-1989 działacz Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Gorlicach. 24 IX 1988 wziął udział w sądeckim „Okrągłym Stole” w Ratuszu.

1989-1990 przewodniczący KO „S” w Gorlicach, opracowywał listy wyborcze. 1989-1992 nauczyciel j. polskiego w Zespole Szkół Zawodowych w Gorlicach. 1990-1994 radny Miasta Gorlice z listy Bloku Wyborczego KO „S” Gorlice, członek komisji edukacji, 1990-2001 twórca i redaktor naczelny „Gazety Gorlickiej” (w 2000 gazeta została Laureatem nagrody Srebrnej Nike w dziedzinie media w Małopolsce). 1991-2000 twórca i działacz dobroczynnej Fundacji Wspólnota Ziemi Gorlickiej. 1998-2002 radny Powiatu Gorlickiego z listy Bloku Wyborczego „Gazeta Gorlicka” – Wierni Ziemi Gorlickiej, członek komisji zdrowia. 2001-2007 redaktor odpowiedzialny w „Gazecie Gorlickiej” dodatku „Gazety Krakowskiej”. W 2008 odbył się I Międzynarodowy Memoriał im. Stanisława Elmera w Piłce Siatkowej Kobiet; był inicjatorem powołania do życia KS Ekstrim i tworzenia w Gorlicach kobiecych drużyn siatkarskich. W 2008 staraniem rodziny ukazał się zbiór jego wierszy z lat 1952-2001 Ta ziemia mi najdroższa…. Uhonorowany i odznaczony Złotym Liściem Dębu przyznawanym przez Gorlickie Zrzeszenie Prywatnego Handlu i Usług (2002), Srebrnym Medalem Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej przyznawanym przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (2005), Złotym Krzyżem Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej (2005).

Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house