Tadeusz Syryjczyk, ur. 9 II 1948 w Krakowie. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1971), kierunek automatyka; w 1977 doktorat z informatyki.

1971-1989 asystent, nast. st. asystent, adiunkt, st. wykładowca w Instytutach Automatyki i Elektroniki AGH w Krakowie, nast. Informatyki i Automatyki, od 1980 Informatyki. Od 1963 członek PTTK, 1973-1976 prezes Oddziału Akademickiego w Krakowie, w l. 80. wiceprezes Zarządu Głównego. 1965-1972 członek ZSP. W III 1968 uczestnik tygodniowego strajku studenckiego na AGH, m.in. kolporter ulotek.

Od IX 1980 w „S”, współzałożyciel Uczelnianego Komitetu Założycielskiego na AGH, członek Prezydium; przew. „S” w Instytucie Informatyki, nast. na Wydz. Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki, od XII wiceprzew. KZ AGH. Od jesieni 1980 jako przewodniczący zespołu programowego zaangażowany w działalność Krakowskiej Komisji Porozumiewawczej Nauki „S” (szkoły wyższe, PAN, instytuty naukowe) oraz Ogólnopolskiej Komisji Porozumiewawczej Nauki (członek zespołu „S” ds. ustawy o szkolnictwie wyższym, uczestnik negocjacji). Autor tekstów informacyjnych publikowanych w niezależnych pismach „S”, zwłaszcza w „Gońcu Małopolskim”. W III 1981 przew. Zakładowego KS w AGH, współorganizator 4-godzinnego strajku w zw. z kryzysem bydgoskim i przygotowań uczelni do strajku powszechnego. Od V 1981 kierownik Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych przy Małopolskim Regionie „S”, na zlecenie KK koordynator działań struktur „S” w zw. z przygotowywaniem wolnych wyborów do władz lokalnych i odtworzenia autentycznego samorządu lokalnego; w VI przew. II sesji Nadzwyczajnego WZD Regionu Małopolska, w VII delegat na I WZD RM, nast. członek Prezydium ZR, delegat na I KZD, członek Prezydium, przew. I tury obrad. W nocy 12/13 XII 1981 zatrzymany w Ostródzie podczas powrotu z Gdańska do Krakowa, 13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Iławie, uczestnik 3-dniowej głodówki w proteście przeciwko pobiciu uwięzionych tamże, nast. od 25 VI 1982 w Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, od 8 VII w Nowym Łupkowie, zwolniony 24 VII. Od 1982 współpracownik Międzydzielnicowego Komitetu Solidarności w Krakowie, od V 1983 przew.; VIII-IX 1983 współorganizator Regionalnego Komitetu Solidarności Małopolska, od XI członek Prezydium: nawiązał współpracę (wraz z Jerzym Zdradą) z francuskim związkiem CFTC, zainspirował wydawanie podziemnego pisma szkoleniowego „Zeszyty Związkowe”; w II 1985 zrezygnował z działalności w RKS wobec braku poparcia dla jego koncepcji dalszej pracy podziemnych struktur „S”. 1982-1984 członek redakcji podziemnego pisma „Kronika Małopolska”, autor m.in. cyklu artykułów nt. rad pracowniczych i możliwości działania w legalnych strukturach; autor i redaktor podziemnego pisma „Biuletyn Małopolski”. W 1983 współorganizator (wraz z Mirosławem Dzielskim) Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego (zalegalizowanego w 1987), wiceprezes, nast. prezes. W VI 1983, podczas pielgrzymki Jana Pawła II do Polski, przeprowadzono rewizję w jego domu, na 48 godz. zatrzymano żonę, zainstalowano podsłuch telefoniczny i domowy (działał do wiosny 1989). Od 1983 członek Polskiego Towarzystwa Informatycznego, 1987-1989 i 2002-2003 członek Zarządu Głównego. Od 1985 autor artykułów w podziemnych pismach: „13” (wcześniej „13 grudnia”), „Polityka Polska”. 1985-1986 uczestnik spotkań warszawskiego Klubu Myśli Politycznej Dziekania, autor referatu na temat form aktywności ekonomicznej w ramach ówczesnego systemu. W 1986 kilkakrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany. 1987-1989 współzałożyciel, nast. pracownik firmy informatycznej Abaks w Krakowie.

1989-1991 minister przemysłu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W 1990 współzałożyciel Forum Prawicy Demokratycznej (od 1991 w składzie UD), nast. w UD, UW (do 2003), członek władz wojewódzkich i krajowych, 1995-2001 wiceprzew. UW, do X 2003 członek Rady Politycznej; 1991-2001 poseł na Sejm I, II i III kadencji z list UD, UW, 1997-1998 przewodniczący klubu parlamentarnego UW, członek m.in. Komisji Budżetu i Finansów. W 1991 i 2002-2003 konsultant, doradca w samodzielnej firmie doradczej, m.in. doradztwo dla Prezesa NBP. 1992-1993 szef zespołu doradców premier Hanny Suchockiej, podsekretarz stanu w Urzędzie Rady Ministrów. W 1998 radny Sejmiku Województwa Małopolskiego. 1998–2000 minister transportu i gospodarki morskiej. 2003–2007 dyr. w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie, przedstawiciel Polski w Radzie Dyrektorów. Od 2007 konsultant, doradca w samodzielnej firmie doradczej, senior ekspert w Zespole Doradców Gospodarczych TOR.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house