Wacław Sikora, ur. 5 VI 1948 we Wrocławiu. Ukończył Technikum Chemiczne w Tarnowie, specjalność: urządzenia i instalacje w przemyśle chemicznym (1967).

1967-1977 elektromechanik aparatury kontrolno-pomiarowej w Zakładach Azotowych w Tarnowie (1968-1970 służba wojskowa w Kompani Administracyjnej Sztabu Generalnego w Warszawie); 1977-1981 elektromechanik aparatury kontrolno-pomiarowej w Mieleckich Zakładach Rejonowych Gazów Technicznych Polgaz, Wytwórnia Gazów Technicznych w Tarnowie. Do IX 1980 w ZZ Chemików, członek, nast. sekretarz Rady Zakładowej.

Od IX 1980 współinicjator powołania „S” w WGT, członek Komitetu Założycielskiego (zarejestrowanego w MKZ Kraków 22 IX 1980), nast. przewodniczący KZ; współzałożyciel i od 7 X 1980 z-ca przewodniczącego Tarnowskiej Komisji Koordynacyjnej; członek MKZ Małopolska; od 16 III 1981 członek Prezydium; od 12 VII 1981 przewodniczący ZR Małopolska; delegat na I KZD. Od 15 VII 1981 na etacie w ZR Małopolska. Od X 1981 w KK (jako przewodniczący regionu), członek Prezydium; 17 XI 1981 uczestnik ostatnich oficjalnych rozmów w Urzędzie Rady Ministrów między przedstawicielami „S” i rządu dot. m.in. wolnych wyborów do władz lokalnych i dostępu „S” do środków masowego przekazu, nast. ZR Małopolska został upoważniony przez KK do opracowania ordynacji wyborczej do rad narodowych stopnia podstawowego przyjętej jako oficjalny dokument „S” na ostatnim posiedzeniu KK w XII 1981.

13 XII 1981 zatrzymany w drodze z Gdańska (z posiedzenia KK) do Krakowa, internowany w Ośr. Odosobnienia w Iławie (nakłaniany do firmowania planowanych nowych reżimowych związków zawodowych), nast. w Nowym Łupkowie, Załężu k. Rzeszowa i od 28 VIII ponownie w Nowym Łupkowie, XI/XII 1982 w szpitalu w Sanoku; 21 XII 1982 zwolniony. I 1983 – 1984 ponownie zatrudniony w WGT; wielokrotnie zatrzymywany lub wzywany na przesłuchania. W XI 1983 złożył wniosek paszportowy na wyjazd emigracyjny do USA; 1 IV 1984 wyjechał wraz z rodziną do obozu przejściowego w Bad Soden-Salmünster k. Frankfurtu, skąd wyemigrował do USA, gdzie uzyskał prawo pobytu jako b. internowany działacz „S”. W stanie Arkansas zatrudniony jako monter układów kontrolno-pomiarowych w przemyśle papierniczym; od V 1990 na stanowisku projektanta-inżyniera, nast. starszego projektanta-inżyniera w Dziale Elektrycznym zakładów papierniczych Potlatch Corporation (po reorganizacji Clearwater Paper Corporation). W XI 1984, obok innych członków „S” na emigracji w USA (Huberta Romanowskiego, Jarosława Chołodeckiego, Leszka Waliszewskiego), założyciel „Wspólnoty Rozproszonych Członków Solidarności” (Brotherhood of Dispersed Solidarity Members) w Chicago; jej celem: niesienie pomocy finansowej i rzeczowej ponadzakładowym strukturom „S” i innym organizacjom opozycyjnym w kraju, integracja członków „S” w USA; utrzymywali kontakt z Biurem Koordynacyjnym „S” za Granicą w Brukseli; środki pozyskiwali poprzez dobrowolne opodatkowanie się. W 1987 mianowany przez Kazimierza Łukomskiego (wiceprzew. Kongresu Polonii Amerykańskiej) członkiem Komisji Spraw Polskich KPA z zamiarem przyciągnięcia emigracji solidarnościowej do KPA.

17 VI 1982 w efekcie zaplanowanej operacji, której celem było m.in. stworzenie atmosfery bezpośredniego zagrożenia, podpisał zobowiązanie do współpracy z SB (TW Return); poinformował o tym m.in. ks. kardynała Franciszka Macharskiego (prawdopodobnie 24 XII 1982 podczas pierwszej rozmowy po zwolnieniu z internowania); od III 1983 unikał kontaktów z SB (wcześniej funkcjonariusze SB doprowadzili do kilku spotkań, podczas których, ich zdaniem, nie przekazał istotnych informacji). Podejmowane przez SB próby nakłonienia Sikory do rezygnacji z wyjazdu nie dały rezultatu, w związku z czym poinformowano działaczy „S” o jego współpracy z SB w celu skompromitowania go.

Ewa Zając

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house