Zbigniew Fijak, ur. 14 XI 1953 w Krakowie. Absolwent etnografii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1977).

1977-1990 pracownik naukowy w Katedrze Etnografii Słowian UJ.

W „S” od IX 1980 do 1990; współorganizator struktur „S” na UJ, nast. sekretarz Komisji Wydziałowej na Wydz. Filozoficzno-Historycznym UJ. Po 13 XII 1981 działacz podziemnych struktur „S”, gł. w poligrafii, wydawał m.in. „Serwis Informacyjny RKW «S» Małopolska” oraz „Aktualności”; w momencie zatrzymania przez SB szef poligrafii RKW.

13 IX 1982 aresztowany, przetrzymywany w areszcie KW MO i AŚ przy ul. Montelupich w Krakowie; 17 II 1983 skazany w trybie doraźnym przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Krakowie na 2 lata więzienia w zawieszeniu za kontynuowanie działalności związkowej i wydawanie nielegalnych pism. 29 IV 1983, po rewizji prokuratora, Sąd Najwyższy - Izba Wojskowa uchylił orzeczenie o warunkowym zawieszeniu kary; przez kolejne 3 miesiące, dzięki pomocy prof. Adama Szymusika, przebywał na „obserwacji” w Klinice Psychiatrycznej. 3 VIII 1983 objęty amnestią. 25 IX 1989 Wojskowy Sąd Garnizonowy w Krakowie w przedmiocie abolicji - na podstawie art. 1 ustawy z dnia 29 maja 1989 r. o przebaczeniu i puszczeniu w niepamięć niektórych przestępstw i wykroczeń - postanowił „przebaczyć i puścić w niepamięć skazanie za występek z art. 46 ust. 1 w zb. z art. 48 ust. 3 dekretu z dnia 12.12.1981 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz zarządzić zatarcie skazania za wyżej wymieniony występek”. Kilkakrotnie zatrzymywany (w tym na 48 godz.) i przesłuchiwany przez SB; po zatrzymaniu przed pielgrzymką Jana Pawła II w 1987 wygrał proces z SB o bezprawne zatrzymanie. Kilkakrotnie odmówiono mu paszportu, także na wyjazdy naukowe. Od 1984 członek Towarzystwa Pomocy Więzionym za Przekonania i ich Rodzinom w Krakowie. Od 1985 działacz Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka „Przeciw Przemocy” tamże. Od 1987 w Towarzystwie Przyjaciół Piwnicy pod Baranami, sekretarz zarządu. 21 I 1987 - 1989 szef Komisji Interwencji i Praworządności „S” Regionu Małopolska, m.in. organizował stałą pomoc prawną i finansową dla represjonowanych (we współpracy z Arcybiskupim Komitetem Pomocy), monitorował i nagłaśniał działania aparatu represji PRL, przeprowadził akcję wypłat rekompensujących utracone zarobki dla kilku tysięcy pracowników HiL po strajku w IV/V 1988; 10 IV 1987 uczestnik konferencji w DS „Nowy Żaczek” na temat tzw. „krakowskich terrorystów”, po jej zakończeniu zatrzymany przez SB; 25-28 VIII 1988 organizator (we współpracy z ks. Kazimierzem Jancarzem) Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w Krakowie-Mistrzejowicach.

W 1989 członek Krakowskiego Komitetu Obywatelskiego „S”. 3 IV 1990 stanął na czele Komisji Praworządności powołanej w Krakowie jako organu KKO „S” (monitorowanie zmian w policji, dbanie o przestrzeganie prawa); w 1990 szef Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Byłych Funkcjonariuszy b. SB w Krakowie poddawanych weryfikacji. 1990-1997 w ROAD, nast. członek UD i UW, członek władz krakowskich i regionalnych, 1991-1995 dyr. Biura Parlamentarnego UD/UW w Krakowie. 1990-1991 w Kancelarii Senatu RP, szef Biura Interwencji w Krakowie. 1990-1998 radny Miasta Krakowa z listy KKO „S”, nast. UW; zasiadał m.in. w Komisjach: Rewizyjnej, Praworządności i Porządku Publicznego oraz Kultury i Ochrony Zabytków. W 1991 kierownik Biura Informacji Urzędu Miasta Krakowa. 1997-2000 w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym, członek władz krakowskich i regionalnych, 1997-1999 dyr. Biura Parlamentarnego AWS w Krakowie. 1999-2002 dyr. Magistratu w Urzędzie Miasta Krakowa. Od 2000 w Platformie Obywatelskiej, członek władz krakowskich i regionalnych, od 2006 szeregowy członek. Od 2005 z-ca dyr. departamentu w Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008), Medalem Niezłomnym w Słowie (2011).

Sławomir Chmura

Ogrody Zimowe, Szkło Architektoniczne, tarasy, elewacje drewniane, oranżerie, werandy, przeszklenia wintegarden

drewniane okna i drzwi pasywne, panele elewacyjne, certyfikat passive house